مساله اینترنت در کشور ما خیلی پیش پا افتاده شده است و متاسفانه در راه هجو و پوچی پیش میرود،و این نشان میدهد که شاید کاربران اینترنتی در حال افزایش هستند ولی اکثر کاربران دنبال چیزهایی هستند که در روز مرگی به دلیل مسائل اخلاقی و اجتماعی ایران نمی توانند به آن دست یابند و کشورهای غربی هم در این میان با سو استفاده از این وضعیت اهداف خود یعنی تهاجم را به جلو می برند.با این وجود به نظر من دیگر وقتی برای مسائل فرهنگی باقی نمی ماند.خودتان میتوانید قضاوت کنید وقتی خانم ایمانی به من داستانهایی را نشان میدادند که به ایمیل ارسال شده بود و مضمون آن غیر اخلاقی بود،دیگر چه میتوان گفت!.شاید این وبلاگ میتوانست کمکی هرچند کوچک به این مسائل نماید ولی برخی از اعضا با کم لطفی هایشان همه چیز را از بین بردند.تنها تاسف من از این است که چرا اعضایی مثل آقای ***با اینکه قول همکاری دادند چرا با ما این کار را کردند یا آقای*** که امید بسیاری به ایشان بسته بودم و از اولین اعضای ما بودند و تا مدتی هم منتظر شان ماندیم اما ....

در پایان از همه دوستان حتی کسانیکه  کم لطفی کردند متشکرم.

آقای شهروز بید آبادی-آقای مهرداد نادری-خانم مهشید ایمانی-خانم سارا سپاسیان-آقای محمدرضا شریف.

امروز میرویم ولی روزی دوباره با قدرت خواهیم آمد...

خدا نگهدار

امید هادی

سردبیر و تهیه کننده وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم

ماهنامه نویسندگان جوان تا اطلاع ثانوی به حالت تعلیق در آمد.

این ماهنامه که در 26 اسفند 1386 شروع به کار نمود در اوایل اقدام به جذب نویسنده کرد و حتی حمایت چند محفل و افراد ادبیّاتی کشور مانند آموزش و پرورش ناحیه 2 تبریز(دبیرستان فردوسی)، و وبلاگ رادیو جوان را به خود جلب کرد . اما متاسفانه در ادامه با کم لطفی اعضا مواجه شد و اعضا به وعده های خود عمل نکردند حتی برای اعضا به غیر از خانم سپاسیان(که در مورد ایشان حتی وقت نشد چون پس از عضویت ایشان این مسائل بو جود آمد) مساله حقوق در نظر گرفته شده بود و از اعضا خواسته شده بود راهی دلخواه برای دریافت حقوق بیان نمایند که حتی یکی از اعضای محترم به مساله اعتنایی نکردند و با وجود قول به همکاری این کار را نکردند.در این میان لنگ زدن های ماهنامه موجب شد اصلی ترین حامی(معنوی و مادی) ماهنامه یعنی دبیرستان فردوسی به حمایت خود ادامه ندهد و در این مرحله بود که حوادث دست به دست هم داد تا ماهنامه دیگر نتواند به کار خود ادامه دهد و این امر را موجب شد.در پایان از آقای امید هادی که با تلاش فراوان تا آخرین لحظه سعی کردند ماهنامه را سرپا نگهدارند کمال تشکر را دارم

مهشید ایمانی

مسئول روابط عمومی و خواندن نامه های الکترونیکی